Różnica pomiędzy jij i je

Jij i je znaczą dokładnie to samo, czyli ty. Skoro jednak znaczą to samo, to po kiego grzyba mamy dwie różne formy? No właśnie. Bardzo słuszne pytanie. Zajmując się różnicą pomiędzy jij i je wchodzimy na głębszy poziom nauki holenderskiego. Nie zajmujemy się już znaczeniem wyrazów, ale intencją jaką chcemy wyrazić, używając jednego z nich. Strasznie to abstrakcyjne. Sama bym nie zrozumiała, gdyby mi to ktoś tak wytłumaczył. Przejdźmy więc lepiej od razu do przykładów.

Kiedy używać je?

Je = ty i można to ty porównać z podmiotem domyślnym w języku polskim. Podmiot domyślny to osoba wykonująca czynność, co do której wiemy, że jest, ale której w zdaniu nie używamy, na przykład:

Waar woon je? – Gdzie mieszkasz?

W pytaniu w języku polskim nie ma słówka ty, choć doskonale wiemy, że ty to właśnie nasza osoba wykonująca czynność, czyli mieszkająca gdzieś. W języku polskim bardzo często opuszczamy w zdaniu ty, bo nie jest nam do niczego potrzebne. Każdy wie, o kogo chodzi.

W zdaniu holenderskim podmiotu, czyli osoby wykonującej czynność, nigdy nie można opuścić. Podmiot razem z orzeczeniem (odmienionym czasownikiem) stanowi podstawę każdego zdania i nie można go ruszyć. Przeczytaj więcej na ten temat w Kolejność wyrazów w zdaniu holenderskim cz. 2. Dlatego więc w języku holenderskim mamy podmiot je, ale jest to forma, powiedzmy sobie mniej istotna, taka sztuka dla sztuki, niewnosząca do zdania nic oprócz poprawności gramatycznej. Czyli za każdym razem, tłumacząc zdanie z języka polskiego na język holenderski, jeśli nie będziemy mieli w zdaniu polskim słówka ty, to w zdaniu holenderskim użyjemy je.

Więcej przykładów:

Kom je morgen ook? – Też przyjdziesz jutro?

Waarom heb je dat gedaan? – Dlaczego to zrobiłeś?

Je kan beter niet komen. – Lepiej, żebyś nie przychodził.

Kiedy używać jij?

Jij w odróżnieniu do je to podmiot ty, który pojawia się w zdaniu polskim, na przykład:

Ik kom uit Polen. En jij? – Ja pochodzę z Polski. A ty?

Jij to w języku polskim ty, którego ze zdania wyrzucić nie można. Poza tym jij używamy zwykle porównując różne osoby ze sobą, tak jak w przykładzie: ik – ja i jij – ty.

Jij to również słowo, na które kładziemy nacisk w zdaniu, czyli wypowiadając to zdanie, musimy zaakcentować jij, na przykład:

Jij hebt dat gedaan. – Ty to zrobiłeś.

W domyśle jest to też pewne porównanie, że zrobiłeś to ty, a nie ktoś inny.

Więcej przykładów:

Ik weet niet, hoe ik dat moet doen. Weet jij dat? – Nie wiem, jak to zrobić. Ty wiesz?

Dat heb jij toen gezegd. – Ty to wtedy powiedziałeś.

Jij hebt hem toen heel goed geholpen. – Ty mu wtedy bardzo dobrze pomogłeś.

różnica pomiędzy jij i je

Ćwiczenia na jij i je

Ćwiczeń na jij i je praktycznie nie ma, a przynajmniej ja się z nimi nie spotkałam w żadnej ze znanych mi książek. Powodem tego jest to, że do prawidłowego użycia jij i je potrzebny nam kontekst. Musimy przecież wiedzieć, czy ty to ma być podmiot domyślny je, czy może porównanie z inną osobą albo zaakcentowanie, czyli jij. Bez kontekstu nie da rady.

Wniosek

Rozmawiając po holendersku nie mamy czasu, żeby się zastanawiać nad tym, którą z form holenderskiego ty – jij czy je – zastosować. Pisząc, będzie nam już łatwiej. Nie przejmujcie się też tym, że zamiast jij powiecie je albo odwrotnie. To są niuanse. Każdy was zawsze zrozumie, choć może rodowity Holender powiedziałby inaczej, ale też zwykle nie jest w stanie wytłumaczyć dlaczego. To jest wyczucie językowe, którego nabieramy w ciągu lat obcowania z językiem holenderskim. Żeby więc nabyć tego wyczucia, radzę Wam, aby jak najwięcej z nim obcować: rozmawiać, czytać, pisać, oglądać telewizję itd. Wtedy na pewno zaczniecie używać poprawnie jij i je, nie wiedząc nawet dlaczego, po prostu, bo tak lepiej brzmi. Powodzenia!

Pytania

Jeśli masz pytania związane z jij i je albo może innym zagdnieniem dotyczącym języka holenderskiego, to śmiało pytaj, a postaram się odpowiedzieć na Twoje pytanie w jednym z kolejnych artykułów. Kontakt do mnie tutaj.

Share

Brak komentarzy

Dodaj komentarz