DE i HET. Co to takiego? Jak to zrozumieć i używać?

Zmora Polaków

Dla uczących się języka holenderskiego słówka ‘de’ i ‘het’ to prawdziwa zmora. Po pierwsze są to słowa niemające żadnego znaczenia. Po drugie nigdy nie wiadomo, które wybrać i gdzie je wstawić. Nie dziwi więc, że choć takie krótkie i niepozorne, sprawiają nam tyle trudności.

Nie ma do czego porównać

Problem polega na tym, że ucząc się nowych rzeczy, porównujemy je z wiadomościami, które już mamy. W ten sposób łatwiej nam zrozumieć nowe zagadnienie. Słówek ‘de’ i ‘het’ nie da się porównać z niczym nam znanym w sposób prosty, więc takie niby nic urasta do problemu nie do przeskoczenia.

Rodzajniki w języku angielskim i niemieckim

Żeby zrozumieć ‘de’ i ‘het’ należy zacząć od tego, co to takiego za stwór? ‘De’ i ‘het’ to rodzajniki, coś, czego w języku polskim nie mamy. Osoby znające język niemiecki mogą porównać ‘de’ z ‘der’ i ‘die’, a ‘het’ z ‚das’. Osoby znające język angielski mogą porównać ‚de’ i ‚het’ z ‚the’. W innych językach germańskich zapewne jest podobnie. Artykuł ten skierowany jest jednak przede wszystkim do osób nieznających innych języków obcych i mających największy problem z rodzajnikami.

Rodzaje w języku polskim

Jeżeli ‘de’ i ‘het’ to rodzajniki, to jak sama nazwa wskazuje, informują nas o rodzaju słowa przed którym stoją. W języku polskim mamy trzy rodzaje: rodzaj męski, rodzaj żeński i rodzaj nijaki. Każdy rzeczownik (wyraz odpowiadający na pytanie kto? albo co?, np.: osoba, rzecz, pojęcie) jest jakiegoś rodzaju. Na przykład: ojciec to rodzaj męski (on), matka to rodzaj żeński (ona), a dziecko to rodzaj nijaki (ono).

Po czym poznać rodzaj w języku polskim?

Po czym w języku polskim poznać, że wyraz jest rodzaju męskiego, żeńskiego czy nijakiego? Wyrazy rodzaju męskiego kończą się na spółgłoski (czyli np.: b,c,d,f,g itd., stół=on), wyrazy rodzaju żeńskiego kończą się na samogłoskę –a (szafa=ona), dlatego też imiona pań w języku polskim mają taką końcówkę. A wyrazy rodzaju nijakiego kończą się na –o np.: biuro. Po końcówce wyrazu możemy więc rozpoznać, jakiego rodzaju jest dane słowo.

Po czym poznać rodzaj w języku holenderskim?

A jak to teraz zrobić w języku holenderskim? W języku holenderskim nie rozpoznamy rodzaju po końcówce rzeczownika. W języku holenderskim o rodzaju wyrazu świadczy słówko ‘de’ albo ‘het’ stojące przed nim. ‘De’ to rodzaj męski, żeński i liczba mnoga wszystkich rodzajów, a ‘het’ to rodzaj nijaki. Problem tylko w tym, że holenderskie rodzaje nijak się mają do rodzajów polskich. Na przykład: książka (ona = rodzaj żeński), a po holendersku het boek (het = rodzaj nijaki).

Więcej ‘de’ niż ‘het’

Dla pocieszenia dodam, że większość wyrazów w języku holenderskim, jakieś 70 procent,  jest rodzaju męskiego i żeńskiego, czyli ‘de’. Nie znając więc rodzaju rzeczownika, zawsze można strzelać i prawdopodobieństwo trafienia jest większe, jeśli wybierzemy ‘de’. Jednak najlepiej uczyć się nowych słówek od razu z rodzajnikiem, czyli het boek i de auto. Wtedy na pewno unikniemy błędów.

Pytania?

Jeśli w związku z rodzajnikami masz jakieś pytania to proszę daj znać, a postaram się odpowiedzieć na nie jak najlepiej. A o tym po czym poznać, czy dany wyraz w języku holenderskim jest rodzaju męskiego (de), żeńskiego (de) czy nijakiego (het) napiszę następnym razem.

Share

Jeden komentarz ( 1 )

  • Anonim

    Właśnie to przerabiam – M A S A K I E R A !

Dodaj komentarz